Graceland...

Barometer

 

Gemoedstoestand: geraakt

 

BMI: nog vier centimeter groeien en ik ben er!

 

Schoenmaat: meestal 43 en anders er onder

 

Favoriet Kleur: fel wit

 

Verloren Muze: Vali Myers

 

Doel: als het raakt, is het de moeite waard!

 

Minpunt: emotionele idealist!

 

Favoriete uitspraak: euh....

 

Gemiste kansen: die van daarnet

 

Veel genegenheid voor: teamspirit

 

Nieuwe uitdaging: tijd nemen om jezelf de nodige aandacht te geven. Om niet voorbij te lopen aan jezelf, hoe hard anderen je ook nodig hebben.

 

PdPv (Persoon die Pluim verdiend) : Vincent Byloo voor dat tikkeltje tegendraadsheid!

 

Laatst gelezen en onder de indruk: mijn laatste bankafschrift

 

Laatste frustratie: ongeloof over het feit dat een directeur van een OCMW het nodig acht om bovenop zijn riante wedde, geld te moeten stelen van zijn clienten. Of hoe voor sommige mensen het nooit genoeg is! Daar kan ik met mijn verstand niet bij! En vermoedelijk krijgen we enkel het topje van de ijsberg te horen... Ik hoop op een grondige AUDIT!

 

Meevallertje: artikeltje over vrijwilligerswerk of een kleine bijdrage voor een held:

In 1991 wandel je mijn wereld binnen. Als opener op het groot toneel genaamd Rock Torhout. Pal tussen Blauw en Open neem je me te grazen. Het jaar van het plastiek! Tussen al die grote sterren stond je verloren als nietige vriend. Je woorden vielen. Toch geraakt. Maar te laat beseft. Geraakt door de eenvoud. Het is slechts Nederlands. Zo simpel, zo oprecht. Maar ik raapte je op. Ik nam je mee. Als kleine woordtovenaar in mijn broekzak. Tja, Thé… tof hé? Overal mee. Op zoek. Ik luister, want mijn vriend zingt. Gewoon, niets speciaals! Een vriend die zingt. Ik kijk, naar vluchtige flarden op de buis, want ik zie een oude gekende. Ik lees, gewoon uit gewoonte. Een boek van de kleine held uit mijn broekzak die spaarzaam letters spuwt. Letters die blijven dwarrelen in mijn hoofd. Ik kom naar de afspraak met de titel afscheid. Vol ongeloof maar toch raak ik vol. Emoties. Jaren zijn voorbij gegaan alsof het normaal was dat je er was. Jaren zijn er over gegaan. Om ten volle te beseffen dat vriend er niet meer is… Maar zolang ik hem mis, is er niets mis!

 

Bart Vercarre

Kaaskerkestraat 11 Bus21

8600 DIKMSUIDE

Steeds welkom

(als je belt én er wordt open gedaan)

0476/550 240

bart@vercarre.be (voor het betere werk)

lmk@vercarre.be (voor al de rest)